Voortgang, resultaten en export

Wat op het scherm staat kun je downloaden. Twee exports: één met cursisten en hun voortgang, één met toetsresultaten. Beide openen in Excel, Numbers of Google Sheets zonder gepriegel met scheidingstekens.

De bestandsnaam bevat de datum en, als je op een groep filtert, de naam van die groep. Dat lijkt een detail tot je drie bestanden hebt gedownload en niet meer weet welke welke is.

Verder kan een hele cursus als bestand mee — lessen, toetsen en naslag — en kan iedereen de eigen accountgegevens downloaden. Dat laatste is een AVG-recht, en het is prettiger als iemand dat zelf kan dan wanneer het aan jou gevraagd moet worden. In dat bestand zit zijn account, zijn cursussen, zijn voortgang per les, zijn toetsantwoorden, zijn certificaten, de vragen die hij stelde met jouw antwoorden erop, zijn berichten in een communitychat, en per aanbieder wat die over hem heeft vastgelegd: klantnummer, bedrijf, functie en telefoon. Wat er níet in zit, staat er ook in: je interne aantekening blijft eruit, met de vermelding bij wie hij die kan opvragen.

Eén ding zit er niet in, en dat staat er ook in: jouw interne aantekening. Die schrijf je voor jezelf, dus die gaat niet mee — het bestand noemt wel dat je er een kunt hebben en bij wie hij op te vragen is. Krijg je zo'n verzoek, dan handel je het zelf af; verwijderen kan met de knop onderaan het cursistdossier. Wat er precies wordt vastgelegd en wie het ziet, staat op beveiliging.

Welke van deze cijfers ergens over gaan en welke niet, staat in resultaten lezen.

Alles hierboven is jouw kant. Je cursist heeft één pagina met dezelfde cijfers, en die is er om precies één vraag te beantwoorden: waar sta ik, en wat heb ik nog nodig.

Op Je beoordeling staat per onderdeel een rij: de toets, de opdracht, het inleverpunt of de presentatie, met de status, het cijfer of het percentage, de norm van dat onderdeel, en hoe zwaar het meeweegt — "weegt 40% van deze score". Zit een cursist vast op een toets — gezakt en geen poging meer over — dan staat dat er ook: “Je pogingen zijn op. Overleg met je cursusgever wat er nog mogelijk is.” Met je contactadres erbij als je dat hebt ingevuld, want dit is de één stand waarin de cursist zelf niets meer kan. Geef je hem een extra poging, dan verandert die regel in “Je docent gaf je een extra poging” — een mededeling en niet alleen een teller die van 1 van 1 naar 1 van 2 springt. Staat je cursus op beoordelen per module, dan staan de rijen per module met de modulenorm erboven. De feedback die je bij een inlevering of een presentatie typte, staat erbij; dat is de enige plek waar een cursist die bij elkaar leest zonder door de modules te klikken.

Bovenaan staat het getal, en of het al vaststaat. Zolang er onderdelen open staan heet het je score tot nu toe (voorlopig); zodra alles beoordeeld is, je eindscore. Dat onderscheid is de belangrijkste regel op de pagina: een voorlopige score die eruitziet als een eindcijfer is de klassieke fout in gradebooks, en de reden dat handleidingen van grote systemen docenten adviseren overal nullen in te vullen.

Daaronder staat wat er nog te halen valt, uitgerekend en niet geschat: "op de 2 onderdelen die nog komen heb je gemiddeld minimaal 68% nodig". Is de norm al binnen, dan staat dat er ook — "ook als je op de rest niets haalt, blijf je op 61%". En is hij niet meer haalbaar, dan staat dat er als eerste, met jouw contactadres eronder: "ook met 100% op wat er nog komt kom je op 52%". Dat is een onaangenaam bericht, en de cursist heeft er meer aan in week vier dan in week acht.

Onderdelen die je op gewicht 0 zette, staan apart onder doet niet mee in je beoordeling. Zonder dat kopje is een oefentoets met 30% een schrikbeeld dat nergens over gaat.

Waar het ophoudt. Er staat geen vergelijking met de rest van de groep in — bij vijftien cursisten wijst een gemiddelde naar een persoon — geen verloop over de weken, en geen invulveld om met hypothetische cijfers te spelen. Het antwoord op de vraag die zo'n invulveld stelt, staat er al.

Het blok hierboven gaat over wat we niet vastleggen. Dit gaat over wat er met de vastgelegde cijfers niet kan.

Geen grafieken over tijd. Je ziet de stand van nu: hoe ver iemand is, wat de laatste poging opleverde. Je ziet niet of de gemiddelde score van je lichting stijgt sinds je les drie herschreef. Dat is een echte vraag, en het antwoord is nu: exporteer twee keer en vergelijk in Excel.

Vergelijken tussen lichtingen kan per toets, niet over de hele cursus. Bij de resultaten van een toets staan de lichtingen naast elkaar — wie begonnen is, wie geslaagd is, het gemiddelde — en elke lichting is aan te klikken voor de volledige analyse van alleen die groep. Maar "deed de voorjaarsploeg het over de héle cursus beter dan de winterploeg" blijft een vraag voor twee exports en Excel.

Geen koppeling en geen API. De uitweg is CSV, en dat is bewust: een koppeling met een HR- of boekhoudpakket is een belofte die je bij één cursus niet nodig hebt en die het product vertienvoudigt in complexiteit. Wie het toch wil, heeft aan de export genoeg — die opent in elk pakket.

Geen meldingen aan jou. Er is geen mail als iemand een week stilligt of als er nakijkwerk klaarstaat; je ziet het als je op het overzicht komt. Dat staat op de lijst, en het vraagt eerst een keuze over voorkeuren — een systeem dat ongevraagd mailt, is een systeem dat je uitzet. Je cursisten krijgen wél vanzelf bericht op de drie momenten waarop wachten schadelijk is: als er een module of toets opengaat, als een nagekeken toets een uitslag heeft, en als jij iemand een extra poging geeft. Herinneringen daarbuiten stuur je zelf, met een knop.